در حالیکه ایمان دا رم تک تک سلول های بدنم عشق تو را فریاد می زنند.

و قلبم با شنیدن صدای تو همچون قطره های باران که بشدت با زمین برخورد می کنند به سینه ام می کوبد.

فکرم لحظه ای از یاد عشق تو غافل نیست

                     و همواره به دنبال جایی است که در آن حرف و نشانی از تو باشد.

با این اوصاف دلم می خواهد لحظه ای هم به یاد این قلب عاشق باشی که 

                                                   بهانه ای جز تو ندارد، قلب حقیرم را بپذیر،

و در گوشه کوچکی از دل دریایی ات بگنجان

و بدان تا همیشه دلم برای با تو یکی شدن پر می زند.

               مرا از خود نرهان تا دیایی از عشق و یکرنگی برایت به ارمغان بیاورم.

    فرمانروای قلب عاشقم

                                    باور کن تویی مهربان دیروز و امروز و فرداهای من.